دو بازرس پلیس به دنبال یک جاعل خطرناک فراری هستند.

داستان در پیست‌های اسب‌دوانی اطراف پاریس روایت می‌شود. مردی که خود را سرگرد معرفی می‌کند، توصیه‌ها و پیش‌بینی‌های خود را به افراد ساده‌لوح می‌فروشد.

والمورین پیر ۲۰۰ سال پیش درگذشته است. سردفتر به خانواده درباره ارثیه می‌گوید: کسی که بیماری لاعلاج داشته باشد پول را دریافت خواهد کرد. همه آن‌ها تلاش می‌کنند تا زودتر از دیگری بیمار شوند؛ بنابراین یکی از اعضای خانواده تظاهر به ناشنوایی می‌کند، دیگری تظاهر به کمردرد شدید می‌کند و ماجرا به همین ترتیب ادامه می‌یابد...

یک دلال آثار هنری که در وضعیت وخیمی قرار دارد، پس از آنکه توسط دو کلاهبردار (که یکی صاحب یک تابلوی اصل از گوگن است و دیگری یک کپی‌کار ماهر) فریب می‌خورد، دوباره آن‌ها را پیدا می‌کند. او به جای کشتن آن‌ها که قصد اولیه‌اش بود، وارد بازی‌شان می‌شود؛ تصمیمی که در نهایت نتایج فاجعه‌باری به بار می‌آورد.

راسکولنیکف، دانشجوی سابق، زمانی که برای پرداخت اجاره‌بهای آپارتمانش با مشکل مواجه می‌شود، دست به قتل می‌زند. هنگامی که پلیس در حال بررسی این پرونده جنایی است، راسکولنیکف میان تلاش برای پنهان کردن گناه خود و فشار برای اعتراف، دست و پا می‌زند.

ناقوس‌زن یک ایستگاه بین‌راهی در کوه‌های آلپ فرانسه، یک تاجر اسب عبوری را با پرتاب سنگ به قتل می‌رساند و پول‌هایش را می‌دزدد تا با رشوه دادن به دختر تنها دوستش (مردی با آسیب مغزی که ساده‌لوح روستا شناخته می‌شود)، او را به ازدواج با خود درآورد؛ این در حالی است که دختر عاشق یک هیزم‌شکن فقیر است و خود هیزم‌شکن نیز تحت فشار دختر یک مهمانخانه‌دار ثروتمند برای ازدواج قرار دارد.

سیلوی، زن جوانی که معتقد است نفرین شده، در شهر کارکاسون با سرپرستش آقای تولزاک زندگی می‌کند. تولزاک معلمی بازنشسته است که می‌خواهد راز کاتارها را کشف کند؛ یک فرقه مسیحی در قرون وسطی که مرگ را بر زندگی ترجیح می‌دادند. سیلوی با رولاند، آهنگسازی که امیدی تازه در ذهن آشفته او می‌کارد، آشنا می‌شود. سپس آقای تولزاک از او می‌خواهد که از دنیا دست بکشد و به درون مقبره‌ای مخفی که به‌تازگی یافته است برود.

یک هتل شیشه‌ای درخشان در بالای کوهی دورافتاده در پرووانس، بستری برای روایتی تراژیک‌کمیک درباره یک پنج‌ضلعی عشقی وسواس‌گونه فراهم می‌کند؛ شخصیت‌هایی که از یک هنرمند و مدیر هتل گرفته تا کارگر سد را شامل می‌شوند.

در پاریس سال ۱۸۸۷، ایرن به عنوان معلم سرخانه دوس، نوه کنتس بیوه دو بونافه، کار می‌کند. دوس فکر می‌کند عاشق فابین، مدیر خوش‌تیپ عمارت شده است. با این حال، او به دلیل اختلاف طبقاتی نمی‌تواند امیدی به ازدواج با او داشته باشد. پدر بیوه دوس، کنت دو بونافه که یک پای چوبی دارد، شیفته ایرن شده است. دوس متوجه می‌شود که فابین قصد دارد با ایرن به کبک فرار کند و همچنین می‌فهمد که کنت از ایرن خواستگاری کرده است. بنابراین دوس این موضوع را به فابین می‌گوید و او را متقاعد می‌کند که با او فرار کند، که این کار باعث آشفتگی و نگرانی خانواده می‌شود.

ناخدای متاهل یک یدک‌کش، عاشق زنی می‌شود که او را از یک کشتی در حال غرق شدن نجات داده است.